Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

Γυμνή


Δεν είπα τίποτε για όσα άκουγα 
τα έκλεινα στο μπαούλο της νύχτας 
πετούσα τα αστέρια μου για φύλακες
μη μου ξοδέψουν 
το χάραμα σε άχρωμες σχισμές 
Στέρεψα τα μάτια μου τα έχτισα 
μόνο χαμόγελα να σου δίνουν 
Τίποτε δεν περίμενα 
παρά ένα χαμόγελο να κατρακυλά 
στα σκαλιά της ζωής μου 
φορώντας το στεφάνι της αγάπης 
Ο νεραϊδόκοσμος μου μεγάλωνε 
στα αποτυπώματα σου 
κι εγώ που κάθε μέρα 
τον πότιζα μη μαραθεί 
σου χάριζα τις ανάσες μου
Ναι ναι αυτές τις πνοές 
που πάνω τους οι κιμωλίες 
σου έγραφαν ακόμη μια αλήθεια 
κι έτσι ξεχνιόταν 
το μέχρι τότε ψέμα σου 
Κι άραγε τι είδες από μένα;
είδες εκείνες τις μολυβιές 
που πάνω μου 
χαράκωναν τον πόνο σου; 
μέτρησες άραγε 
τις βραδυνές μου προσευχές 
που ζέσταιναν το όνομά σου 
ξαγρύπνησες με το αθέατο 
που μέσα μου χτυπούσε; 
τι είδες να πάρει.και τώρα τι; 
Βράχηκα ν οι χαρές μου έχασα 
τα πόδια μου στη θάλασσα 
γύμνωσα 
κι εσύ ένα κύμα 
που μέσα μου κυλά
 κι ατελείωτα με κυβερνά 


 

Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2017

Φορά στον ήλιο

Πορεύονταν η φορά του κενού 
σαν από χρόνους παλιούς να κουβαλούσαν
την άδεια δεκάρα .
Πόσο τρόμαξα 
Σέρνοντας το δέρμα έμαθε να πιπιλά 
την θηλή της άκαιρης μνήμης 
του αρχαίου γλυπτού που άλαλο 
θα ζητούσε το γύρισμα του ήλιου.
Τόσα φεγγάρια κι ανέγγιχτος ο ουρανός 
Σμιλεύω το χορτάρι να χαράξω ουλές 
να ημερεύει κεινο τα γιγαντένιο σώμα
που άκαες σπίθες μου μέτρησε.
Γυρεύω το λιόγερμα στο σκοτάδι 
να χρωματίσω τα νερά που ακοίμητα μειναν
ατέλειωτα  να ραντίζουν το ασώματο 
διψώντας για γόνιμη γη  .


Σκιές
Οχι δεν είπα τίποτε 
για μας 
για κεινα τα αστερια  μιλώ
που χέρι χέρι 
προχωράνε
γυρευοντας τον ισκιο μας 


Ανάστροφα

Κάποτε 
θα σε βρώ 
Mπροστα σου 
θα ανοίξω 
το στέρνο μου
να φανεί η ψυχή μου
μόνο ,, μονο 
μην κλεισεις τα μάτια
θέλω να δεις
το φως 
που σε σκέπαζε 

μη μου κρυώσεις 

Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

Απόμακρα

Θα βαδίζουν τα καλοκαίρια
στίβοντας τις πετσέτες
της άνοιξης
κι εγω θα σε κρατώ
υγρη κηλίδα
στα στήθια μου
να θυμαμαι
ναι να θυμαμαι
πόσες φορές
σε φώναξα
πόσες
σε κάλεσα κοντά μου
ψιθυρίζοντας μόνο
τις λέξεις
''αγάπη μου''

Τετάρτη, 10 Μαΐου 2017

Φωτιά
...........

Και πας
και γυρίζεις
φωτιά
πόσες φορές
θες να με κάψεις;
Σύρθηκα
απ τις σταχτες μου
γονάτισα
γκρεμίστηκα
έχασα
κάθε εαυτό
που γελούσε
στα πέλαγα
χοροποπηδουσε
στα κύματα
έπαιζε
στ αλωνάρι
της προσμονής
γενιόμουν παιδί
και χόρταινα
ψωμί μεγάλου
φύγε φωτια
νερό κι αλάτι πια
γέμισαν τα σωθικά μου
συγχώρεσα
κράτησα
την αγάπη
κι εσβησα
την γλώσσα
του πόνου σου
δέθηκα
στη δροσερή πνοή σου
κι έσβησα
στο αψυχο κύμα σου
κοίτα με ορθια
βαδίζω σε ουρανό
πετω
με τα παπουτσια γης
ξωφτερνα
τα σανδάλια
να πιάνουν πέλμα
στην άκρη του ήλιου
και στα φτερά
της χρυσαυγής
εδωσα στο όνειρο ζωή
στις φλέβες την πνοή
λευτερη
να ακούγεται η ψυχή
μακριά μου
πια τα δήθεν
μακριά μου
κι η αλυσίδα
που χτύπαγες εσυ
Ο χρόνος μου
ελπίδα
που κάθε μέρα
μου γεννά
ενα μπορώ
να να δω τον ήλιο
ακόμη κι αν γυρίζει
σε πύκνωμα καπνό



Παρασκευή, 7 Απριλίου 2017

Και αρχισα να ζώ
.............................

Κι εγινα αυτό
που αναζητούσαν
Έσκαψα το σώμα μου
σμίλεψα την ακοή μου
σμίκρινα τα μάτια
ολα τα θέλω τους
στόλισαν τη ράχη μου
Κι εγω που πήγα εγώ;
Χάθηκα στα βλεμματα
που σέρναν τις λεπίδες
Που ναναι τα χέρια μου;
που πήγε το νήμα
του γέλιου μου
Ωραία που με πρόσφερα
σαν να μην ειχα φωνή
λες κι άσκοπα γεννήθηκα
Κι όλα ετουτα τα χρόνια
πως έσπασαν τα πόδια μου
θρυψαλλα καθρέφτες
που πια δεν κόβαν αίμα
Κι εσυ; ω !! ναι εσύ
Τι αγάπησες σε μένα
τα λουλούδια μου , το φως μου
την αγκαλιά που σου λειπε
Αλήθεια το σκοτάδι μου το ειδες;
είδες την ανάγκη μου να αφεθώ
τα κύματα που βρέχαν
το μαξιλάρι μου τα χαϊδεψες ;
άκουσες την κραυγή της ψυχής μου
στάθηκες δίπλα μου
να νοιώσεις τον βρόγχο
του θανάτου μου
Ένιωσες την απόγνωση
τη λαχτάρα της λύτρωσης
που μου πνιγε τον αέρα
Ναι .. εφυγα
βρήκα τα πόδια μου
γδαρμενα στα βράχια
τα μάτια μου
να κολυμπάν στη θάλασσα
την καρδιά  μου
να σπαρταρά στην άμμο
τα δάχτυλα μου
με σπασμένα φτερά
Θα τα ενώσω φώναξα
φώναξα τόσο δυνατά
να με ακούσω
Ένα ένα τ αγκάλιασα
έγλυψα τις πληγές τους
θα γιανετε ψιθύρισα
δεν πέθανα .. ζω
Έστρεψα τον ήλιο
στα μάτια μου
δεν με ένιαζε το κάψιμο
τη ζεστασιά του ήπια
στέριωσα τα νύχια μου
στο πάτωμα
καιρός να πάψεις
ν αγαπάς μόνο τους άλλους
καιρός να αγαπήσεις εσένα
να κάνεις αυτό
που δεν ένιωσες
Πάρτο μου φώναξα
πάρτο απο εμενα
για μένα
Δεν περιμένω πια
να μ αγαπήσεις
εγω θα μάθω
θα μάθω να μ' αγαπώ
Ίσως για πρώτη μου φορά
πρωτα εμένα
πριν απο σένα
Μην τρομάζεις
δεν αλλάζει κάτι
σε σένα
μα να ειναι που ..
άρχισα να αγαπώ
κι εμένα