Τρίτη 24 Οκτωβρίου 2017

Φυσαλίδα

Πες ότι θες 
ότι σου άρεσαν τα γιασεμιά
της γλάστρας μου
ότι μεθούσες στο κλωνάρι
του πόθου
ότι άγγιξες το πιο τρυφερό
εκατοντάφυλλο του νου
μα μην πεις ποτέ
πως μ αγάπησες


Μια φυσαλίδα του αγέρα
ήμουν για σένα
είδες τη δροσιά μου
στη θάλασσα
την πνοή μου πίσω
από αναγραμματισμούς
το βλέμμα μου
πάνω στα κύματα


μα κείνο το νοιάζομαι
το σώμα μου ήταν
κομμάτι της ψυχής μου
που δεν πρόσεξες 

Ένα όνειρο ήμουν
απωθημένο ίσως
στα μέτρα του ουρανού
ένα όνειρο χωρίς ύλη

κι εγώ
είμαι καρδιά


όχι άλλα λόγια
ξημέρωσε !



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου