Παρασκευή, 7 Απριλίου 2017

Και αρχισα να ζώ
.............................

Κι εγινα αυτό
που αναζητούσαν
Έσκαψα το σώμα μου
σμίλεψα την ακοή μου
σμίκρινα τα μάτια
ολα τα θέλω τους
στόλισαν τη ράχη μου
Κι εγω που πήγα εγώ;
Χάθηκα στα βλεμματα
που σέρναν τις λεπίδες
Που ναναι τα χέρια μου;
που πήγε το νήμα
του γέλιου μου
Ωραία που με πρόσφερα
σαν να μην ειχα φωνή
λες κι άσκοπα γεννήθηκα
Κι όλα ετουτα τα χρόνια
πως έσπασαν τα πόδια μου
θρυψαλλα καθρέφτες
που πια δεν κόβαν αίμα
Κι εσυ; ω !! ναι εσύ
Τι αγάπησες σε μένα
τα λουλούδια μου , το φως μου
την αγκαλιά που σου λειπε
Αλήθεια το σκοτάδι μου το ειδες;
είδες την ανάγκη μου να αφεθώ
τα κύματα που βρέχαν
το μαξιλάρι μου τα χαϊδεψες ;
άκουσες την κραυγή της ψυχής μου
στάθηκες δίπλα μου
να νοιώσεις τον βρόγχο
του θανάτου μου
Ένιωσες την απόγνωση
τη λαχτάρα της λύτρωσης
που μου πνιγε τον αέρα
Ναι .. εφυγα
βρήκα τα πόδια μου
γδαρμενα στα βράχια
τα μάτια μου
να κολυμπάν στη θάλασσα
την καρδιά  μου
να σπαρταρά στην άμμο
τα δάχτυλα μου
με σπασμένα φτερά
Θα τα ενώσω φώναξα
φώναξα τόσο δυνατά
να με ακούσω
Ένα ένα τ αγκάλιασα
έγλυψα τις πληγές τους
θα γιανετε ψιθύρισα
δεν πέθανα .. ζω
Έστρεψα τον ήλιο
στα μάτια μου
δεν με ένιαζε το κάψιμο
τη ζεστασιά του ήπια
στέριωσα τα νύχια μου
στο πάτωμα
καιρός να πάψεις
ν αγαπάς μόνο τους άλλους
καιρός να αγαπήσεις εσένα
να κάνεις αυτό
που δεν ένιωσες
Πάρτο μου φώναξα
πάρτο απο εμενα
για μένα
Δεν περιμένω πια
να μ αγαπήσεις
εγω θα μάθω
θα μάθω να μ' αγαπώ
Ίσως για πρώτη μου φορά
πρωτα εμένα
πριν απο σένα
Μην τρομάζεις
δεν αλλάζει κάτι
σε σένα
μα να ειναι που ..
άρχισα να αγαπώ
κι εμένα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου